 |
|
 Bulunduğunuz yer: Anasayfa / Serinhisar
SERİNHİSAR KIZILHİSAR'IN YAKIN TARİHİ YAKIN GEÇMİŞTE KIZILHİSAR YAKIN GEÇMİŞTE KIZILHİSAR 19. ve 20. yüzyıllarda Kızılhisar tarım ve ticareti birlikte götürmüştür. Tarım ve ticaretin yanısıra el sanatlarındada kendini göstermiştir.El sanatlarından özellikle bardakçılık ve urgancılıkta bölgenin ihtiyacını karşılayacak derecede üretim yapmıştır.Teknolojinin ilerlemesi sonucu matorlu tarıma geçilince urhana eskisi kadar ihtiyaç kalmamıştır.Diğer yandan fabrikasyon üretimle ip üretilmeye başlanmıştır.Bir zamanlar el sanatı olarak ip üreten Serinhisarlıların bazıları fabrikasyon ip üretimini Denizli'de sürdürmektedir.Gelenkesel kendir ip üretimide tümü ile ortadan kalmıştır. Bardakçılıktada üretim yok denecek kadar azalmıştır ancak Serinhisarlıların toprak bardak üretimine olan ilgisi bir başka yönden sürmektedir.İzmir- Antalya devlet karayolu üzerindeki Serinhisarlıların ticarethanelerinde çok çeşitli miktarlarda toprak eşya satılmaktadır.bir başka deyişle toprak eşyanın yapımından alamadıkalrı gelirii toprak eşyanın ticaretindan sağlamaktadırlar.Birkez daha Serinhisarlıların Ticari zekasının kendini gösterdiğine tanık oluyoruz. Gelecekte bu yönden çalışmalar yapılmalı bu daldaki el sanatı mutlaka canlandırılmalıdır. Ülkemiz tekstilde bu durumda değildi.Fabrikasyon üretim yeterli değildi.O yıllarda Kızılhisar'lılar kendi ihtiyaçlatı olan yatak çarfaşlarını , iç giyimleri pamuktan %100 kendi çalışmaları ile el tezgahlarında üretirlerdi.Zamanla tekstil üretiminin artması ile bu el sanatıda ortadan kalktı.Aynı yıllarda dış giyimde kullanılan siyah yünden üretilen "Çağşır" da el dokuması ürünü idi.Buna Serinhisar dışında "Kılçar" da denirdi.Gerek iç giyimde kullanılan bez gerekse Çağşır ihtiyaç fazlası olarak yakın bölgelere satılırdı.Bu daldaki üretimde teknolojiye yenik düşmüştür, tümüyle ortadan kalkmıştır.Ancak günümüzde el dokumalarına ilgi artmıştır ve bu el sanatıda canlandırılmalıdır.El sanatları emek isteyen mesleklerdir.Günümüzdeki işsizliği ortadan kaldırabilecek bir potansiyel bu alanda vardır. El dokumalarından söz açılmışken Kızılhisar'ın serpmeli habasından, koca habasından, beşik kiliminden, namazlıklarından söz etmemek olmaz.Adı geçen ürünlerde %100 el emeğine dayanan kök boya ile boyanmış, Anadolu'nun kilim desenleri ile süslenmiş eserlerdir.Her Serinhisarlının evini bugünde bu kilimler süslemeye devam etmektedir.Bu ürünleri üretenlerden hayatta olanlar vardır.Turizm amaçlı olarak üretim yapılabilir.Bu alanlardaki çalışmalar ile Serinhisar'da turizmden payını alabilir. Yakın geçmişte Kızılhisarlılar bir dönem Kuşadası çevresinde tütün işçisi olarak çalışmıştır.Tütüncülüğü orada öğrenmişlerdir.Kızılhisar'da tütün üretimi serbest bırakılınca, halk tütün üretimine başlamıştır.Uzun yıllar bölgemizin en kaliteli tütününü yetiştirmiştir.Tütün üretimi başlıca geçim kaynağı olmuştur.Son yıllarda tütün üretimine kota uygulanınca tütüncülük bitme noktasına gelmiştir.Böylece tarımın Serinhisar ekonomisine katkısı azalmıştır. Serinhisar ovasının arazi toplulaştırılması yapılamadığından, ova istenen şekilde değerlendirilemediği ve sulanamadığından, geleneksel arpa buğday üretimine dönülmüştür.Ovanın Serinhisar ekonomisine katkısı azalmıştır.Toplulaştırma konusunda çalışmalar devam etmekte olup, gerekli başvuru yapılmı, Bakanlar Kurulu Kararı alınmış, ovayı sulayacak kuyular açılmış, pompaları bile takılmıştır.Kapalı devresistemiyle su toplulaştırılan tarlalara ulaşacaktır.O zaman bir zamanlar Serinhisarı çevreleyen üzüm bağları yeniden kurulabilecek, armudu ve bademi ile ünlü olan Serinhisar meyveciliği yeniden hızlı gelişme gösterecektir. Coğrafi Yapısı İlçe toprakları Denizli ilinin güney yönünde Akdeniz Bölgesine yakındır. Kuzeyinde Denizli, güney yönünde Acıpayam, batıda Tavas,doğuda Acıpayam'a bağlı Yeşilyuva kasabasıyla çevrilmiştir. Deniz seviyesi 900 m'den 2528 m'ye kadar değişmekte,göller yöresi ikliminin hakim olduğu ilçe toprakları doğal orman alanıdır. Serinhisar, Antalya körfezinin kuzeyinde bir yay biçiminde uzanan Batı Toros dağlarının uzantıları arasında yer alır.Güney kanadında yayla, daha güneyinde Acıpayam ovasının bir parçasını oluşturan Serinhisar ovası yer almaktadır.Bu ova Honaz dağı eteklerine kadar uzanmaktadır.Genel olarak bu ovaya Karaağaç ovası adı da verilmektedir. Değirmenderesi önündeki cevizler (Karaağaç), Honaz Dağı eteklerindeki Eğri Kavak, Alaylı Haremi (Akmazca), Yağlı Han, Kısmen Bayrak Karacaören, Meleş- Menengeç Serinhisar ilçesinin yöresel adlandırılmalarıyla farklı coğrafi bölümleridir. Denizli'ye 27 km uzaklıkta bulunan Serinhisar ilçesi bir çöküntü ovası olması nedeniyle fiziki engeller olmaksızın ulaşıma müsaittir.
a.1) DAĞLARI Kuzeyinde Honaz dağı bölgesinin en yüksek yer şekli olmakla beraber Serinhisar'dan uzanan geniş ovanın bitiş noktasını teşkil eder.Bu ovanın kuzey kuzey doğusunda küçük Çal dağı yer alır.Güneyinde birbirine girift iki yüksek tepe ile çevrili (Tek çam ve Harami tepeleri)' dir. Serinhisar'ın kuzey sırtındaki bu yer şekillerinin yükseklikleri 200 ila 350 m arasında değişmektedir.
Serinhisar yören yerinden yarım saat uzaklıktaki Abaz gölü bölgenin yapraklı barajı suni gölünden sonra ikinci önemli gölüdür. Mayıs ayında ortalama 20-25 m derinlikleri ile tatlı su balıkçılığının yapıldığı su kayaklarıdır.
Elamlı ovasının başlangıcını teşkil eden Serinhisar ovası bir çöküntü ovadır.Kumsu kırmızı ovası ile verimlidir.Özellikle tahıl ve tütün yetiştirilen bu ovanın en verimli kısmı ise halk tarafından Sarıova olarak nitelendirilen Yassıhöyük ile Yüreğil arasında kalan kısımdır. Özellikle Galınhaman mıntıkası önemlidir.
a) SERİNHİSAR İLÇESİ Serinhisar ( Kızılhisar) Belediye Teşkilatı 1906 yılında kurulmuştur.1906 yılına kadar Şehir Emini 1906 yılından 1923 Cumhuriyetin ilanına kadar Uray Meclisi Tarafından idare edilmiştir, 1923'ten sonrada Belediye Teşkilatı kurulmuş Çarşı camisinin batısındaki binanın bir odasında faaliyete başlamış ve ilk Belediye Başkanı Mümin Ağalardan olan 1862 doğumlu Nuri Korubeyi yapmıştır. 1906 yılından bugüne kadar Belediye Başkanlığı yapanların ismleri şöyledir: 1906-1910 Nuri Korubeyi, 1910-1914 Hacı Yahya Bey, 1914-1918 Hacı İlyas Kızılhisar, 1918-1922 Nuri Korubeyi, 1922-1926 Hamza Korubeyi, 1926-1930Ethem Efendi Öztürk, 1930-1931 Hac Ali Çomut, 1930-1934 ibrahim Çomut , 1934-1938 Hafız Rıza Sözeri, 1938-1946 İbrahim Çomut, 1946-1950 Cemal Kabukçu, 1950-1953 Hafız Rıza Sözeri,1953-1955 Şükrü Tahmaz, 1955-1960 Hamza Çıray, 1960-1963 Mehmet Yiğit, 1963-1977 M.Ali Kabukçu, 1977-1980 Ömer Vural, 1980-1984 Nevzat şişman (Atama), 1984-1994 Ömer Vural, 1994-1998 Nazmi İnce , 99-2003 Adil Kaplan ve 2004'den itibaren Hüseyin Gemi bu görevi sürdürmektedir.
Serinhisar'ın kuzey batısında yer alan ve idari yapı içersinde Serinhisar'a bağlı olan Yatağan bir beldedir. 5000 Nüfuslu Yatağan Beldesi ilçeye bağlı en büyük yerlşim yeridir.
Serinhisar'a bağlı en yakın yerleşim yeridir.1200 Nüfuslu olan Yüreğil köyü Yatağan'a 5 km, Serinhisar'a ise 14 km uzaklıktadır.
1-Ayaz Kırca 2- Kocapınar
Serinhisar, coğrafya ve iklimin nüfus yapısında etkili olduğu bir bölgedir.Kışları soğuk ve sert geçmesinden dolayı ilçede yaşayan insanların bir yazlık ekonomik faaliyetlerde bulunmuştur.Özellikle üç ay çalışıp dokuz ay boyunca ekonomik olarak yıpranan yöre halkı sürekli göçlerle karşı karşıya kalmışlardır.Bunun neticesi olarak bölgenin genç nüfusu şehirlere okumak yada çalışmak maksadıyla göç etmişlerdir. Yurt dışına göç ise 1960-1963 yıllarında tüm yurtta olduğu gibi özellikle Almanya'ya yapılmıştır. Yaklaşık 150 Haninin yurt dışına göç ettiği bilinmektedir. Günümüzde ise Serinhisar göç veren bir yer olmaktan çıkmış özellikle leblebi imlahathannelerinde çalışacak genç nüfusa ihtiyaç duymaktadır. |
|
