Takvim
| << |
Mart 2010 |
>> |
|
>
|
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
|
>
|
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
|
>
|
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
|
>
|
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27 |
28 |
|
>
|
29 |
30 |
31 |
1 |
2 |
3 |
4 |
|
| ROMA DÖNEMİNDE KALE |
| Tavas (Kale) ; Roma topraklarına MÖ. 189'da Galat Seferi sırasında, Konsül Manlius Vulso'nun Efes'ten başlayan ve Meandır (Menderes) nehrini takip ettikten sonra güneye yönelen seferi sırasında, Roma ordularına dayanamayarak mağlup olmasıyla katılmış, karşı koyduğu için ise, tazminat ödemek zorunda bırakılmıştır ki ismi de ilk defa bu vesile ile geçmektedir. Tabae, I. Mitriades Savaşlarında Roma saflarında yer almış, bundan dolayı da mükafatlandırılmıştır. Roma ile iyi münasebetler kurduğundan, Roma'da dikilen bir abidede de Tabae' den bahsedilmiştir. |
| Romalılar devrinde Tavas, yol şebekesinin Denizli'den Finike'ye inen kısmı üzerinde yer almış, Bizans İmparatorluğu devrinde ise bir piskoposluk merkezi olarak mevcudiyetini sürdürmüştür. |
| |
| TÜRKLERİN YÖREYE GELİŞİ |
| |
| Malazgirt Zaferi öncesinde, Anadolu kapılarına dayanan Türkler, bu zafere kadar Anadolu'ya bir çok akınlar yaparak burasını tanımaya çalışmışlardır. Nitekim Büyük Selçuklu İmparatorluğu komutanlarından olan Afşin Bey, Honaz yakınlarına kadar gelmiştir. Türkler bu akınların sonucunda, Anadolu'nun kendilerine uygun bir yurt olacağını düşünerek buraya yerleşmeye karar vermişlerdir.1095 yılında bölgede Mehmet ve Server Gazi Bey'ler ile Acıpayam-Yeşilyuva'da Adak Deresi'nde şehit düşen Bayezit Han ve Semerkandi Babayı görüyoruz. Server ve Mehmet Gazi Beylerin bölgeyi fethinden sonra da Bizanslılar Kadik (benizli) çevresini gözden çıkarmak istemiyorlar, bu arada 1070 yılından itibaren Karaağaç Hamit (Acıpa-yam) Ovasına bir çok Türkmen yerleşiyor. Türk Boylarından olan bu Türkmenlerin bir kısmı Horasan'dan geldiklerinden, bir çok yörede Horasan Türklerinden veya Horasan'dan gelenler diye anılıyorlar. |
| |
| SELÇUKLULAR DÖNEMİNDE KALE |
| Tabenos-Tabenon-Tabea, (bugünkü adıyla Kale) 12. yy. başlarında Mirza Bey tarafından fethedildikten sonra, bir Türk yurdu oldu. Evliya Çelebi ve İbn-i Batuta yazdıkları eserlerde bu bölgeden bahsetmişlerdir. |
| Evliya Çelebi Seyahatnamesinde şunları aktarmaktadır: "Menteşeoğulların’ dan Mirza Bey Kale'yi fethettikten sonra kalenin içinde insan az, yaşayan az manasına gelen, Adem az demiştir. Halk tarafından bu söz; Davaz şekline dönüşmüştür "diye aktarmaktadır. Evliya Çelebi c günkü Kale'yi şöyle anlatıyor: "Davas Kalesi, Yunan yapısıdır. Hala Paşa Hassı'dır. Kale- Davas Ovası'nın güneyinde beşgen yapıya sahip olup, çevresi üç bin insan uzunluğunda |
 |
| (yaklaşık beş bin metre) doğuya bakan demir bir kapısı bulunmaktadır. Celali (Eşkıya sığınmasın diye) etrafı hendeklerle çevrilidir. Kale'nin bir tarafı gayye kuyusu gibi derin bir uçurumdur. Dış surlar yıkılmış, iç kalesi hala sağlamdır. Ancak küçüktür. İçinde elli kadar ev, bir cami, bir hamam, bir han, üç mektep, üç sebil (çeşme), iki tekke, altı zaviye vardır. Diğer taraftan Kale'nin batısında Kepez Dağı'nın eklerinde, üç bin adet bağ vardır. Kale halkı yaz aylarında altı ay boyunca burada konaklamaktadır. Kale'nin doğu kısmındaki dere dibinden buz gibi bir su çıkmaktadır. Buranın havası çok güzeldir. ..."Selçuklu idaresine ait fazla bir bilgi yoktur. |
|
COĞRAFİ KONUMU
|
Kale Ege Bölgesinin İçbatı Anadolu Bölümünde Denizli iline bağlı Denizli - Muğla karayolu üzerinde Denizli il merkezine 75Km. Muğla iline ise 80Km. mesafede orta büyüklükte bir Anadolu şehridir.
İlçe Tavas, Beyagaç, Karacasu ilçeleri ve Muğla ili ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 533 Km2 olup eski yerleşim yerinin doğal kale olusundan dolayı ilçemize Kale Davaz (Kale-Tavas) da denilmektedir. Kale ilçesi 29 derece Doğu meridyeni ile 37 derece Kuzey paralelinde yer almaktadir. |
| |
| YÜZEY ŞEKİLLERİ VE TABİAT ŞARTLARI |
| |
| İlçe topraklarının jeolojik yapısı oldukça karmaşıktır.İlçede denizel karbonifer kalkerleri hersiniyen stüktürü,karstik röliyefler bulunduğu gibi az eğimli oligosen tabakalar mesezoike ait kıvrımlı kalkerler,mesezoik yaşında serpantiner platolar miyosen dönemine ait monoklinal tabakalar dördüncü zamana ait alüvyon dolgu özelligi gösteren araziler mevcuttur. |
| Arazi yüzey şekilleri olarak engebeli ve dağlıktır. Sandıraz dağları ve Kepez en önemli dağ sıralarıdır. Bunların yanında küçük çapta mahalli isimlerle anılan ve pek tanınmayan çok sayıda dağ ile tepe mevcuttur.Karayayla köyündeki İtburnu Yeniköy’deki örük, Özlüce köyündeki Tandır ile Demirciler köyündeki Havut dağı bunlardan bazılarıdır. |
| Denizden yüksekliği 450m.ile 1500m. arasında değişmektedir.İlçe merkezinin ortalama yükseltisi 1050m.civarındadır.İlçe sınırları içinde Akçay, Yenidere ve Küfrük dere deresi ile bunlara bağlı olan çok sayıda derelerle dik ve derin vadilerle oyulmuştur. |
| İlçe merkezi ile Karaköy kasabası Tavas ovası üzerinde kurulmuştur. Bunun dışında önemli bir düzlük yoktur. |
| |
| TABEA |
 |
AKÇAY: Beyağaç Derebaşı mevkiinden
başlayıpSazak,Demirciler,Gökçeören,
Muslugüme,Künar köylerini takip
ederek İnceğiz köyü hudutlarından
Kemer Barajına dökülür. |
| YENİDERE ÇAYI: Tavas ilçesi hudutlarından başlayıp Kale ilçesinin Narlı,Yenidere,Künar ve İnceğiz köylerini takip ederek Akçay’a dökülür. |
| KÜFREKDERE DERESİ: Ortatepe köyü hudutlarından başlayıp Yenidere çayına dökülür. |
| İKLİMİ Kale ilçemiz Ege Bölgesinin İçbatı Anadolu bölümünde Akdeniz Bölgesinin geçiş alanında |
| bulunmaktadır.Bu nedenle yazları sıcak ve kurak,kışları ılık ve yağışlı gecer.Akdeniz iklimi ile Karasal iklimin özellikleride görülebilmektedir.Yıllık yağış tutarı 654mm.civarındadır.Hakim rüzgar batı ve kuzey yönlerinden eser.En fazla yağış ocak ayında görülmektedir. En az yağış ise temmuz ayında görülmektedir. |
EKONOMİK DURUM
| Yabanıl Hayat: Şeflik dahilindeki ormanlarda domuz, çakal, tilki, tavşan vb. av hayvanları ile keklik, güvercin gibi kuşlar bulunmaktadır. Domuz avı bütün mevsim boyunca yapılmakta, diğer av hayvanları ve kuşlarını avı ise, av komisyon kararı ile düzenlenmektedir. |
| |
| MADENCİLİK |
| Kale ilçemizde zengin linyit yatakları bulunmaktadır. Mülk sınırları içersinde 14 maden kömürü havzası bulunmaktadır. Altısı işletme ruhsatlı sekizi arama ruhsatlı olan bu havzalardaki kömür kalorisi 3500-6200arasında değişmekte olup yıllık toplam üretim kapasiteleri 100000 ton üretim ise 75 000 ton’dur. |
| |
| KURUYEMİŞ: İlçe merkezinde modern usullerle çalışan iki kuru yemiş üretim tesisleri bulunmaktadır . Bunlar Güngören Kuruyemiş ve Saldırış Kuruyemiş firmalarıdır. |
| |
| GÜNGÖREN KURUYEMİŞ : Firma 1980 yılında sarı ve beyaz leblebi imalatı ile kuruyemiş sektörüne girmiş ve 1985 yılından sonrada ürün yelpazesini genişleterek ay çekirdeği,kabak çekirdeği, iç fındık,kabuklu fındık ,iç fıstık, kabuklu fıstık,leblebi çeşitleri,kaplama ürünlerini de üretmeye başlamıştır. Denizli –Muğla karayolu üzerindeki 6000m2 yeni yerine 2001 yılında geçerek üretim kapasitesini yıllık 1440-1700 tondan 10800 tona çıkartmıştır. |
| |
Ülkemizin sahil şeridinde özellikle Ege ve Akdeniz bölgelerinde yaygın servis ağı ile hizmet vermektedir.
Hijyenik koşullarda son teknoloji kullanılarak üretilen kaliteli ürünler tüm Türkiye’ye ulaşma yolunda emin adımlarla ilerlemekte olup ilçenin gurur kaynağıdır. |
| |
DİĞER SANAYİ KOLLARI :İlçede küçük işletmeler şeklinde demircilik kaporta oto tamirciliği tornacılık mobilyacılık gibi işler de yapılmaktadır.
Kalemizde küçük sanayi sitesi yapım çalışmaları devam etmektedir. |
| |
| KÜÇÜK SANAYİ ve EL SANATLARI |
| İlçemiz küçük sanayi ve el sanatları içinde; demircilik, dokumacılık, kereste atölyelerini sayabiliriz. |
| 1. Demircilik: İlçede demircilik çok eskilere dayanmakladır. Eski Kale yerleşim yerinde demircilik yapıldığına dair eserler mevcuttur. |
| Bugün sıcak demircilik atelye sayısı ilçe merkezinde 13, Beyağaç kasabasında 3. Karagölde 1 ve Kurbağlık köyünde 1 olmak üzere 18 dir. Sıcak demircilik yapanlar da meslek, genellikle babadan oğula geçmiştir. Sıcak demircilikte en çok mevsimlik ziraat aletleri yapımı ve tamiratı yapılmaktadır. Bunlar bellibaşlı olarak kazma, çapa, pulluk ucu, balta ve tahradır. |
 |
| Sıcak demirciliğin yanında ilçe merkezinde 4 adet demir doğrama atölyesi ve 1 adet torna atölyesi |
| bulunmaktadır. Demir doğrama atölyelerinde doğrama işleri, su tanken, traktör küreği ve saban yapılmaktadır. |
| 2. Dokumacılık: Yaygın olarak yapıları geçim kaynaklarından birisi de dokumacılıktır. Dokumacılık; elektrik enerjisiyle çalışan yarı otomatik dokuma tezgahlarında aile işletmeciliği şeklindedir. |
| Fason olarak; çarşaf, kaput, etamin gibi kumaşlar bu tezgahlarda dokunmaktadır. İlçede 700 adet dokuma tezgahı vardır. Bu tezgahlar yaklaşık 600 aileye gelir sağlamaktadır. |
3. Kereste ve Doğramacılık : İlçe merkezinde 7 adet hızar ve doğrama atölyesi mevcuttur. Bu hızarlar da mahalli ihtiyaçlar için keresle biçilerek doğrama yapılmaktadır. Ayrıca iki adet atölyede ilçe dışına dönük olarak kerestecilik yapılmaktadır. Gerek ilçe merkezinde ve gerekse köylerinde hızarlar, ağaç doğrama atölyeleri aile işletmesi şeklindedir.
4. El Sanatları: İlçemizde mahalli önemi olan el sanatı yoktur. Ancak Halk Eğilimi Müdürlüğü'nün açtığı beceri kazandırma kurslarında halıcılık, biçki-dikiş vb. öğretilmektedir. Kırköy köyünde açılan halıcılık kursu büyük ilgi görmüştür. Bunun yanısıra ilçemize has; kadınların başörtü olarak kullandıkları örgüler de beyaz ipek iğne oyası meşhurdur. |
|
|
DENİZLİ
|
|
